kleopaslogo

Diaken – ambassadeur van hoop

Diaken – ambassadeur van hoop

 

diaconie

Het is soms gemakkelijk praten op een verjaardag of bij een feestje. En dan weet je best wat je van een ander en andermans situatie vindt. 

 "Die man kan toch best een baantje vinden, hij kan ook een hele middag is z'n tuin werken..."
"Hebben zij schulden? Dan zullen ze ook wel veel te veel hebben uitgegeven."
"Mensen hebben toch een uitkering, in andere landen word je veel minder geholpen."

We kunnen elkaar ook een andere vraag stellen. Hebt u mensen in deze situatie al eens gesproken? Hebben we enig idee hoe het zo is gekomen (met de beperking of de schulden)?

 

De diaconie heeft diverse taken. Eén daarvan is omzien naar mensen in nood. Op verzoek gaat een diaken op bezoek bij mensen, die zorgen hebben. De pastorale zorgen worden door de dominee of de ouderling besproken. Maar niet zelden blijken er ook heel praktische of financiële zorgen te zijn. Dan komt de diaconie in beeld. Net als een gemeentelid hoort een diaken bovenstaande 'borrelpraat-opmerkingen' wel eens. Maar nu gaat hij op bezoek. Praat met de mensen. Dan hoort hij over de zorgen omdat het lichaam niet wel, wat het hoofd wel zou willen. Hij ziet de schulden en dat er geen geld voor de meest noodzakelijke dagelijkse boodschappen zijn. Een uitkering is wel mooi, maar nadat de vaste verplichte uitgaven er af zijn, blijft er maar weinig boodschappen geld over.

Een ontmoeting met mensen maakt je milder. Je oordeel wordt zachter omdat je ziet hoe er geworsteld wordt om de eigen boontjes te doppen. De diaken probeert in die zorgen naast mensen te staan. Meekijken met de papieren en soms wat orde aanbrengen. Vaak helpt de diaconie om de juiste hulpverlening er bij te krijgen. In ieder geval moet er gezorgd worden dat de eerste nood gelenigd wordt. De diaken voelt zich soms machteloos. Er is een lawine aan zorgen en je ziet door de bomen het bos niet meer. En toch..... de diaken probeert er te zijn, mee te kijken en te luisteren. Dat is al een teken van hoop. Dat geeft lucht en moed om weer verder te gaan.

En als dan de juiste hulpverlening in beeld komt, dan nog moet de gemeente deze mensen niet vergeten. Naast mensen staan door deze periode heen. Soms zijn er zeer nijpende rekeningen of dreigende deurwaardersbrieven, dan heeft de diaconie middelen om noodhulp te verlenen. De eerste druk is dan van de ketel, hoop en moed om ook de volgende stap te zetten.

En soms is er ook ruimte voor een geestelijk woord. Maar ook als er geen woord van hoop gesproken wordt, dan geloven we dat de aanwezigheid als leden van de christelijke gemeente en het luisterend oor een eerste teken van hoop is.

De diakenen zijn ambassadeur van hoop. Maar niet alleen zij. In feite zijn alle gemeenteleden een diaken-christen in hun omgeving. U kunt ook praten met mensen, luisteren naar mensen, u inleven in hun situatie. Dat is al een teken van hoop voor de ander. Laten we op de ander betrokken zijn en daarmee een ambassadeur van hoop zijn. En als u tegen nijpende situaties aanloopt, vraag dan de wijkdiaken om mee te kijken. Twee weten meer dan één en waar nodig kan de diaconie nog een extra (financiële) steun geven.

We hopen dat u omziet naar de ander en dat u ook dit seizoen ambassadeur van hoop in uw omgeving wilt zijn.

De diakenen uit uw eigen wijk zijn natuurlijk altijd aanspreekbaar (klik hier voor een overzicht).

Contactpersoon